1284 - ( 9 ) اسحاق بن عمار گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام ( امام صادق عليه السلام ) گفتم : شخصى مالى را به ديگرى قرض داده و مدت زيادى است كه از آن سودى نبرده است . بدهكار براى اين‌كه صاحب مال ، آن را از وى نگيرد ، پى در پى براى وى هديه مىبرد ؛ چرا كه وى از مالش استفاده‌اى نبرده است . آيا اين كار جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه بدون شرط باشد ، اشكال ندارد . » 1285 - ( 10 ) اسحاق بن عمار گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى مالى را به ديگرى قرض داده است . بدهكار از ترس اين‌كه آن مال را از وى بگيرد ، درصدى از سود آن را به صاحب مال مىدهد - بدون اين‌كه با وى شرط كرده باشد . امام عليه السلام فرمود : تا وقتى كه شرط نكنند ، اشكال ندارد . » 1286 - ( 11 ) هذيل بن حنّان برادر جعفر بن حنّان صيرفى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : من مالى را به برادرم جعفر داده‌ام . او نيز به من مقدارى مىبخشد كه آن را هزينهء زندگى مىكنم و حج مىروم و صدقه مىدهم . اين مسئله را از فقهاى شهرمان سؤال كردم ، آنان گفتند : اين باطل و حرام است ولى من دوست دارم كه دراين باره به نظر شما عمل كنم . در اين باره چه مىفرماييد ؟ امام عليه السلام فرمود : آيا پيش از آن‌كه مالت را دراختيار وى قرار دهى ، به تو نيكى مىكرد ؟ گفتم : آرى . امام عليه السلام فرمود : آنچه به تو مىدهد ، بگير ، بخور ، بنوش ، حج گزار و صدقه بده و وقتى به عراق رسيدى ، بگو : جعفر بن محمد عليه السلام اين گونه به من فتوا داد . »